Xi an

We zijn inmiddels in Xi'an, een grote moderne stad, met veel historie. We zijn afgelopen vrijdagavond met de trein aangekomen en hebben weer een fijne kamer gevonden in een 'youth hostel'. We hadden van tevoren niet verwacht dat we iedere keer zulke goede hotels zouden vinden. Het is elke keer weer zo fijn om te kunnen slapen in een schone hotelkamer, met een schone douche en w.c. met zelfs handdoeken (hoeven we onze eigen handdoeken niet vies te maken) en zeepjes (altijd handig ook om mee te nemen). De 'youth hostels' zijn wel het prettigst, omdat er dan ook computers zijn, een wasmachine en een goed restaurant. We zitten hier dus weer goed de komende dagen! Zaterdag zijn we naar een prachtig museum geweest en een mooie tempel en zondag zijn we met de bus naar het treinstation geweest om alvast kaartjes te kopen voor de rit naar Lanzhou van morgenavond (woensdag 17 mei). Het is noodzakelijk om zo snel mogelijk de treinkaartjes naar de volgende bestemming te kopen, omdat veel treinen maar 1 of 2 keer per dag rijden. We vertrekken hier morgenavond om 22.30 uur en komen dan donderdagochtend om 7.15 uur aan in Lanzhou. Van Lanzhou pakken we dan de bus voor de vijf uur durende rit naar Xiahe aan de grens met Tibet. Daar gaan we het Labrang klooster bezoeken. Ondanks dat het nu toch wel makkelijk is om een 'permit' voor Tibet te regelen, zijn we niet van plan om daar heen te gaan. Er is nog meer dan genoeg te zien in China zelf, dus we gaan alleen naar Xiahe om een beetje de sfeer te proeven van een Tibetaans klooster.

 

De afgelopen weken hebben we veel gezien. Na Beijing waren we wel benieuwd of de andere steden ook zo mooi en leuk zouden zijn, en dat was zeker zo! Reizen in China is heel goed individueel te doen. Wij dachten van tevoren dat het allemaal veel chaotischer en viezer zou zijn (zoals in India), maar het reizen met treinen en bussen is heel goed georganiseerd. Alles rijdt stipt op tijd. Eerst stapt iedereen uit de trein, en daarna stapt iedereen pas in. Mensen wachten echt netjes tot ze de trein in mogen. Verder staat er een stoelnummer op je kaartje, zodat je verzekerd bent van een zitplaats. Dat is wel zo prettig als je een rit van 5 of 6 uur gaat maken. Het gaat er ook zo gemoedelijk aan toe, iedereen kletst met iedereen. De Chinezen zijn over het algemeen heel erg vriendelijk en behulpzaam. We voelen ons hier erg op ons gemak, ondanks het feit dat we maar twee woorden Chinees kennen (hallo en dankjewel) en we al helemaal niets kunnen lezen.

 

Van Beijing tot Xi'an hebben we een aantal grotere en kleinere steden bezocht. De eerste stad was Datong, waar we de prachtige Yungang Caves hebben bezocht. Over een lengte van een kilometer waren in de rotsen prachtige tempels uitgehouwen, met soms nog heel mooie kleuren en enorme buddha-beelden. In de reisgids stond dat 'nobody leaves unwowed', en dat was ook inderdaad zo. Bij iedere nieuwe tempel riepen we weer 'wow'!!, zo mooi. Het was ook wel leuk dat we maar een paar andere westerse toeristen tegenkwamen. Hier zijn er weer een heleboel, blijkbaar gaan de meeste toeristen van Beijing rechtstreeks naar Xi'an.

 

 

Het volgende stadje waar we ook weer een van de weinige witneuzen waren, was Wutai-Shan, een buddhistisch bedevaartsplaatsje met tientallen prachtige tempels. Na twee dagen en zo'n tien tempels hadden we het wel even gehad met de tempels. Het was wel leuk om overal monniken te zien rondlopen. Monniken gaan ook met hun tijd mee, want in het internetcafe in Wutai-Shan zat er eentje naast ons te 'gamen'.

 

We zijn vervolgens naar het historische stadje Pingyao gegaan, net als duizenden Chinese toeristen: de Chinese meivakantie was begonnen. Er zijn in China drie weken per jaar waarin iedereen tegelijk op vakantie gaat, en de eerste week van mei was er een van. We konden over de hoofden lopen in Pingyao, maar het was er wel mooi, met een oude stadsmuur die helemaal intact was. We zijn er vijf dagen geweest, want we konden geen treinkaartjes krijgen om verder te reizen. Pas de laatste zondag van de vakantie konden we verder reizen, maar we hebben ons er wel vermaakt. Er was een restaurant/cafe dat zich richtte op westerse toeristen. Het was een heerlijk rustig plekje om te zitten, wat lekkers te eten (pizza enzo) en te drinken en een boekje te lezen. We hebben daar heel wat uurtjes lekker gezeten om bij te komen van de drukte buiten.

 

De volgende stop was Shaolin, de plek waar kung fu zijn oorsprong vindt en waar ook nu nog duizenden monniken worden getraind in de 'martial arts'. De grootste school, de Tagou school, heeft duizenden leerlingen, waarvan de jongsten vijf jaar oud zijn. Wij zaten in het 'hotel for foreigners', vlak naast deze school. Het was heel erg leuk om er 's ochtends de kinderen te zien trainen. Knap hoor, wat die allemaal kunnen. Wij kregen al pijn in onze rug door er alleen al naar te kijken.....

In de tempel hebben we een demonstratie gezien van de shaolin monniken. Dat was zeer indrukwekkend. We hebben er behoorlijk wat foto's van gemaakt, maar dat viel nog niet mee, want de bewegingen gaan razendsnel.

Inmiddels zit het er al weer bijna op in Xi'an. Gisteren zijn we naar het bekende terracotta leger geweest. Dit was echt heel erg indrukwekkend. In 1974 hebben ze deze 2000 jaar oude plek ondekt vlakbij de tombe van keizer Qin Shi Huang. Het leger bestaat uit ongeveer 7000 levensgrote soldaten en paarden van terracotta, waarvan er ongeveer 2000 zijn opgegraven en gerestaureerd. Heeeeeeeel erg mooi!! Ditmaal zijn we niet met een Chinese 'shopping tour' meegegaan, maar zijn we gewoon met een streekbus er naartoe gegaan. Het was er wel gigantisch druk met voornamelijk westerse tourgroepen. Het was wel prettig dat we alle tijd hadden, we konden gewoon steeds wachten tot de massa doorgelopen was, en dan vooraan gaan staan.

Vandaag wilden we een klein stukje over de stadsmuur van Xi'an lopen, die helemaal gerestaureerd is. Maar toen we boven waren, bleek dat je er ook fietsen kon huren, dus we zijn de 14 km lange stadsmuur rondgefietst. Was wel leuk, maar was wel erg warm, want inmiddels is het hier dik 30 graden. Dus nu zijn onze witte neuzen een stuk roder ;-)

 

Wat trouwens ook wel grappig is om even te laten weten, is dat baby's en peuters hier geen luiers dragen. De broekjes hebben een opening, zodat alles er gewoon uit kan lopen. We hebben al een paar keer gezien dat een moeder met een kleintje op schoot ineens naar de w.c. begon te rennen. Soms ligt er ook gewoon een plasje op straat of in bijvoorbeeld de stationshal. Zo'n peuter gaat gewoon gehurkt zitten, en laat de boel lopen. Dat scheelt wel heel veel pakken luiers. We vragen ons alleen af hoe vaak zo'n vader of moeder er natte kleren aan overhoudt.