Laatste dagen in China

In Guilin zijn we op de trein gestapt naar Kunming. Doordat het zo moeilijk was om aan kaartjes te komen, dachten we dat de trein wel bomvol zou zitten. Dat was dus niet zo. We hadden de 'soft sleeper' coupe weer helemaal voor ons tweeen. Wat een luxe zeg! Er had wel iemand in gezeten, maar die was uitgestapt in Guilin, en dan wordt zo'n plaats voor de rest van het traject niet opnieuw verkocht. Beetje inefficient, maar wij vonden het wel best zo. We hebben lekker geslapen, gelezen, noodles gegeten, naar buiten gekeken naar de prachtige omgeving, en kwamen de volgende avond uitgerust in Kunming aan.

Er wonen een kleine vier miljoen mensen in Kunming, maar het is een heel prettige stad, met veel parkjes, bomen, planten en bloemen. Het scheelde ook wel heel veel dat we er geen regen hebben gehad en alleen maar lekker weer.

 

In Kunming hebben we bij het consulaat van Laos een visum gehaald. We horen tegenstrijdige verhalen over het wel of niet verkrijgen van een visum aan de grens, dus we hebben het voor de zekerheid maar vast gehaald. We hebben onze was weer eens laten doen en toiletspullen gekocht (Colgate, Nivea, Dove en Olay zijn hier gewoon in de supermarkt en bij de drogist te koop). Roger heeft ook nog z'n schoen laten maken, er liet nl. een naadje een beetje los. Dat was zo gepiept bij een schoenmaker die met z'n naaimachine gewoon op de hoek van de straat zit.

Na twee dagen in Kunming zijn we om acht uur 's avonds in de 'sleeper' bus gestapt naar Lijiang. Dat was wel heel apart, een bus met 43 slaapplaatsjes in de vorm van stapelbedjes. (Er was gelukkig ook nog een wc in de bus). Het was een beetje krap voor ons met onze lange lijven, maar we hebben toch nog wel een paar uurtjes kunnen slapen en om zes uur 's ochtends waren we er.

Lijiang is een leuk oud stadje met nog allemaal kleine straatjes en bruggetjes en huisjes met mooie gevels. Alleen is het nu dus een toeristenstadje geworden, mede dankzij onszelf natuurlijk. Maar goed, het is heel erg leuk om door de straatjes te lopen en een colaatje te drinken op een terrasje langs het water, waar een heleboel goudvisjes in zwemmen (en af en toe een dode rat langsdrijft, maar dat mag de pret niet drukken).

 

 

 

 

 

Vanuit Lijiang was het drie en een half uur met de bus naar Dali, waar we nu zijn. Dali is ook een mooi oud stadje, omringd door een oude (gerestaureerde) stadsmuur. We hebben vanochtend fietsen gehuurd en zijn in de omgeving gaan rondfietsen door een paar kleine dorpjes en langs de rijstvelden. Dat was heel erg mooi.

Het stadje zelf is net zo druk en toeristisch als in Lijiang en we hebben het nu wel even gehad met de grote groepen Chinese toeristen met gekleurde petjes die allemaal achter een gids met een vlaggetje aanlopen. Morgenochtend om acht uur stappen we op de bus terug naar Kunming (vier en een half uur rijden) en gaan we de buskaartjes regelen voor naar Laos. We hebben zitten twijfelen of we het stuk zouden opdelen in drie etappes of dat we in een keer naar Luang Namtha (in Laos) zullen gaan. Dat laatste is een rit van ruim 20 uur in een 'sleeper' bus. Waarschijnlijk gaan we toch maar die enorm lange busrit doen. Het is even doorzetten, maar dan hebben we het wel in een keer gehad.

 

Het volgende bericht komt uit Laos!!

 

Groetjes,

 

Roger en Mireille