Fiji
Bula!!
Hier nog een berichtje vanuit Fiji, voordat we vanavond op het vliegtuig stappen naar Apia, de hoofdstad van Samoa. De afgelopen (bijna) vier weken in Fiji waren heeeel erg leuk en mooi. De vlucht hiernaar toe was een beetje gestresst (echt waar), want we hadden maar heel weinig tijd om over te stappen op het vliegveld van Brisbane. Het trutje bij het reisbureau in Australie had ons verzekerd dat anderhalf uur echt ruim genoeg was, en dat onze tassen sowieso direct door zouden gaan. Niet dus. In Brisbane hadden we maar anderhalf uur om onze bagage op te halen, naar de andere terminal te gaan, in te checken, en door de 'security check' en douane te gaan, dus we hebben ons behoorlijk moeten haasten. Maar het is gelukkig goed gegaan, dus eenmaal in het vliegtuig naar Nadi konden we ons ontspannen en ons laten vermaken door de stewardessen. We hadden nog nooit met Virgin gevlogen, en het was weer eens heel iets anders dan de stijve bemanning die je normaal in het vliegtuig ziet. Het menu werd in 'rock' stijl gezongen, erg vermakelijk, het hele vliegtuig zat heel hard te lachen. Kinderen konden hun gezicht laten beschilderen. Op een gegeven moment kwam de (co)piloot de cockpit uit om naar het toilet te gaan met een Homer Simpson masker over zijn hoofd. Echt geweldig. We hebben er een leuke foto van kunnen maken.
Halverwege de vlucht vlogen we over een heeeeel mooi eiland met een prachtig koraalrif, en we waren in de Lonely Planet aan het opzoeken welk eiland dat was, toen de piloot omriep: "Als je je afvraagt welk eiland dat is, waar we nu overheen vliegen, dan ben je niet de enige.....". Ha ha ha. Het bleek New Calladonie te zijn. Ook Fiji zag er erg mooi uit toen we aan kwamen vliegen.
Op het vliegveld werden we opgehaald door iemand van het Tropic of Capricorn hotel, waar we de eerste twee nachten hadden geboekt. Wat heerlijk zeg, dat we niet meteen zelf hoefden uit te zoeken welke bus we moesten hebben, en waar we heen moesten. Het hotel was wel goed, maar we zijn er daarna niet meer naar teruggegaan, want het ligt best ver uit het centrum. We zitten nu in een hostel midden in de hoofdstraat, vlakbij de restaurantjes en internetcafes. Wel zo makkelijk. Het hostel ligt ook naast een karaoke bar, zoals we twee weken geleden op zaterdagavond hebben gemerkt, toen we hier ook waren. Ze wilden ons gisteravond weer in dezelfde kamer langs de straatkant stoppen, maar dat wilden we echt niet. Na enig aandringen bleek dat de helft van de kamers leeg stond en kregen we gelukkig een rustigere kamer.
De eerste twee weken zijn we op het grote eiland, Viti Levu, gebleven. Na nog een dagje acclimatiseren in Nadi, en het kopen van een telefoonkaart en een sim-kaart voor onze mobiele telefoon, zijn we op de bus gestapt naar onze eerste stop: 'The Beachhouse' in Korolevu. Dat resort is inmiddels een begrip in Fiji, en terecht. We zijn er twee dagen geweest, en het was er heerlijk. Mireille had in het vliegtuig een kou opgelopen en was niet zo lekker, dus we hebben er rustig aan gedaan: lekker luieren in de hangmatten en langs het zwembad. Het eten was er heel erg lekker. De prijs was inclusief ontbijt (cornflakes, weet-bix, toast, met pindakaas!!, fruit, koffie/thee) en 's middags thee met scones (er komen ontzeeeettttteeeend veel jonge Britten naar Fiji). En verder was er een eigen restaurantje met kleine menukaart, want er lag verder helemaal niets in de buurt van het resort. We hebben er onze tent op kunnen zetten, en dat was wel heel leuk.
Na 'The Beachhouse' zijn we op de bus gestapt naar Suva, de hoofdstad, waar we meteen weer op een bus zijn gestapt van Patterson Brothers Shipping, waar we hadden geboekt voor de tocht naar de stad Levuka op het eiland Ovalau (aan de oostkant van Viti Levu). Het was eerst twee uur rijden naar de ferry, een uur met de ferry, en toen nog anderhalf uur met de bus naar Levuka, waar we 's middags om half zes doodmoe aankwamen. Het Royal Hotel, waar we een kamer hadden gereserveerd, was heel erg leuk. Het hotel was oorspronkelijk gebouwd in 1880 en is in 1907 herbouwd. Het was super om in zo'n oud gebouw te logeren: heel hoge plafonds, smalle deuren en gangen, heel oud meubilair (wel goede bedden). En we hadden een eigen badkamer(tje) en zithoekje met mooi uitzicht over de zee. Levuka is een erg leuke stad. Het is de oude hoofdstad van Fiji (tot 1880), en er staan nog veel oude, koloniale gebouwen uit de Britse tijd (ja ja, ook Fiji is een Britse kolonie geweest (tot 1970), en Elizabeth pronkt nog steeds op al het papiergeld).
Na twee dagen in Levuka zijn we op een bootje gestapt naar het eilandje Caqalai. Daar zijn we vier dagen geweest (weer gekampeerd). Het was er heel er leuk. Het eiland is zo klein, dat je er in twintig minuten over het strand omheen kunt lopen. Er waren een stuk of tien 'bures' (hutjes van bamboe en palmbladeren), een slaapzaal, een aantal (nette) houten w.c.-hokjes verspreid tussen de 'bures', en een (koude) douche achter een bamboewandje. Verder was er een restaurant, waar om 8 uur, 13 uur en 19 uur de maaltijden werden geserveerd. Het was gezamenlijk eten, maar er waren niet zoveel mensen. Het varieerde in de vier dagen dat wij er waren van 6 tot 12 mensen. Was best gezellig, ook al zijn wij niet zo'n praters. De sfeer was heel erg ontspannen op het eilandje, en iedereen genoot er van het mooie water en het supermooie snorkelen. Helaas was Roger inmiddels ook verkouden en is hij de eerste twee dagen het water niet in geweest. Bij eb kon je naar het dichtbij gelegen 'Snake island' lopen, over een droogliggende zandbank. Was erg leuk om te lopen, tussen alle poeltjes water met zeesterretjes en krabbetjes door. Het snorkelen bij 'Snake island' was denken we wel het mooiste van wat we in Fiji gezien hebben, met supermooi koraal en heel veel gekleurde visjes.
Na vier dagen zijn we met een bootje teruggevaren naar het eiland Viti Levu en zijn we op een bus naar Suva en daarna meteen door naar Nadi gereden. Dat was weer een lange dag in de bus. In Nadi hebben we een reservering gemaakt voor de Yasawa Flyer, de grote gele catamaran die dagelijks een tocht maakt langs de Yasawa eilanden om mensen af te zetten en weer op te halen. We zijn als eerste naar het eilandje Tavewa gevaren, bovenin de Yasawa's, waar we gekampeerd hebben bij David's Place. Dat was vier en een half uur varen, maar de boot stopt onderweg best vaak bij tussenliggende eilanden. Dat is wel heel leuk: er komen dan kleine bootjes van de resorts aanvaren om mensen naar de Flyer te brengen, en de nieuwe mense weer mee te nemen naar het resort. Het loopt echt heel gesmeerd, en de boot ligt maar een paar minuten stil.
David's Place was een heel erg rustig en eenvoudig resort. De eerste dag waren we met z'n achten en daarna maar met z'n vieren. Het was tien minuutjes lopen over het strand naar een mooie snorkelplek, waar we zelfs een (kleine) rog en een klein haaitje hebben gezien (en een heleboel andere mooi gekleurde visjes natuurlijk). De w.c.'s en douches waren er niet zo heel schoon, maar het eten was er lekker. Hoewel we er allebei wat last kregen van onze darmen, dus waarschijnlijk was de keuken ook niet zo hygienisch. Maar het was een supermooi plekje, dus ach ja... Na drie dagen zijn we met een klein bootje overgezet naar het tegenoverliggende eiland Nacula, waar we gekampeerd hebben bij Nabua Lodge. Daar was het een stuk drukker, met gemiddeld zo'n 24 mensen. We waren erg verbaasd over het aantal heel jonge Britten en Ieren die door Fiji reizen. Blijkbaar is het daar heel gebruikelijk dat jongeren na de middelbare school een jaar gaan reizen. We voelden ons bij Nabua Lodge nogal oud, als we aan tafel zaten tussen twintig van die jonkies. Maar het was er best gezellig!
We hadden erg graag een paar dagen naar Oarsman's Bay Resort gewild, op hetzelfde eiland, maar dat is een nogal prijzig resort. We hadden gelezen dat het snorkelen er erg mooi is, dus we zijn er vanaf Nabua Lodge naartoe gelopen over het strand (uurtje lopen) en we hebben er supermooi gesnorkeld lang het koraalrif. We zagen er op een gegeven moment een school van zestien inktvisjes (squid) zwemmen. Dat was wel heel bijzonder. Ze pasten ook hun kleur aan. Toen ze over het zand zwommen, waren ze licht van kleur, en toen ze over het rif zwommen, werden ze donkerder van kleur. Ze waren heel rustig aan het zwemmen, dus we konden ze heel goed bekijken. Vanuit Nabua Lodge hebben we een tocht gemaakt naar de Blue Lagoon, waar de film met Brooke Shields is opgenomen. Het was net een beetje bewolkt die dag, dus de baai was niet zo blauw, maar het was toch een mooie tocht. Het is aan het rif wel te zien dat er al jaren veel boten en toeristen komen, want het is er op veel plaatsen kapot. Zonde hoor.
Na weer drie dagen zijn we een stukje met de Yasawa Flyer terug gevaren naar het eiland Nanuya Balavu, waar we vier nachten hadden gereserveerd in het Manta Ray Resort. Ze hebben daar zelf een paar tenten staan, en het kost er net zoveel om in een van die tenten te slapen, als in je eigen tent, dus we hebben in een van hun (grotere) tenten geslapen, waar zelfs twee dikke matrassen met kussens en lakens in lagen. We hadden al veel goede verhalen gehoord over dit resort, en het was er inderdaad wel heeeel erg fijn. De douches en w.c.'s waren superschoon, en het eten was er fantastisch!!! Er is een restaurant met prachtige uitzichten over de zee, waar drie keer per dag een heerlijk buffet werd geserveerd. Er is maar een nadeel aan zo'n uitgebreid buffet, en dat is dat je iedere keer weer teveel op je bord schept, omdat je alles wel wil proberen. 's Ochtends was er cornflakes, weet-bix, brood (met weer pindakaas), veel fruit, pannekoekjes, koffie/thee/sapje. En bij de lunch en het avondeten was er teveel om op te noemen, heel gevarieerd. Het strand is er heel erg mooi, en ook het rif is er prachtig, met superveel prachtige visjes en heel veel prachtig gekleurd koraal. Er lagen ook kayaks op het strand, die je gewoon mocht pakken om lekker in de baai te gaan kayaken. Dat was ook erg mooi, om over het koraal te dobberen. Doordat het water er zo helder is, kun je de visjes onder de kayak zien zwemmen. We hebben helaas geen mantaroggen gezien. Het is er wel het seizoen voor, maar ze laten zich steeds minder vaak zien in die regio, omdat er teveel bootjes op ze afracen en er dan teveel mensen tegelijk het water in springen en achter ze aan zwemmen.
Na vier dagen hebben we dit eiland verlaten en zijn we verder gevaren naar het vierde en laatste eiland: Waya, waar we bij het Octopus Resort hebben gelogeerd. Dit was wel het mooiste resort waar we zijn geweest, met een prachtig strand, met hangmatten en strandstoelen, een zwembad, en een mooi restaurant. En we kregen er iedere dag schone badhanddoeken en strandhanddoeken. Wow!! Hier konden we niet kamperen, dus we hebben de eerste nacht in een slaapzaal geslapen (13 bedden) en de overige drie nachten in een gedeelde 'bure' (huisje van bamboe en palmbladeren) waar vier bedden in staan. Het was wel een beetje vreemd om met andere mensen in dezelfde ruimte te slapen (we houden helemaal niet van 'dorms' (slaapzalen), maar het viel nog best mee, en we hebben er goed geslapen. En de prive-bungalowtjes waren ons te duur. Voor degenen die zich misschien afvragen wat we nou toch voor al dit moois hebben betaald: dat valt best mee hoor! Er zijn in de Yasawas eilandjes waar je E. 1000,00 voor een overnachting betaalt, maar het kan ook een stuk goedkoper. Op de eerste twee eilandje hebben we samen per nacht E. 35,00 betaald voor een tentplekje met drie maaltijden, en op de laatste twee eilandjes hebben we samen per nacht E. 70,00 - E. 80,00 betaald, voor de tent/slaapzaal inclusief heerlijke maaltijden. Qua financien is Fiji ons gelukkig meegevallen. Op het grote eiland zijn de tentplekjes, hotelletjes, maaltijden en busvervoer niet zo duur als in de Yasawas, dus alles bij elkaar zitten we wel boven ons gemiddelde budget, maar onder het bedrag dat we dachten kwijt te zijn. Valt weer mee! En we hebben het hier echt supergeweldig gehad!! We zijn helemaal relaxt teruggekomen van de eilandjes en we zijn heel benieuwd hoe het op Samoa zal zijn.
We vliegen vanavond (31 juli) om 22.00 uur en we komen op 31 juli om 01.00 uur aan. We vliegen de datumgrens over en krijgen er een dagje extra bij. Wel heel apart. Die dag moeten we helaas wel weer inleveren als we terugvliegen straks. Het is nu in Nederland tien uur vroeger dan bij ons, en straks is het in Nederland dertien uur later dan bij ons. Snappen jullie het nog? Het blijft maar verwarrend hoor.
Groetjes,
Mireille & Roger
Hier nog een berichtje vanuit Fiji, voordat we vanavond op het vliegtuig stappen naar Apia, de hoofdstad van Samoa. De afgelopen (bijna) vier weken in Fiji waren heeeel erg leuk en mooi. De vlucht hiernaar toe was een beetje gestresst (echt waar), want we hadden maar heel weinig tijd om over te stappen op het vliegveld van Brisbane. Het trutje bij het reisbureau in Australie had ons verzekerd dat anderhalf uur echt ruim genoeg was, en dat onze tassen sowieso direct door zouden gaan. Niet dus. In Brisbane hadden we maar anderhalf uur om onze bagage op te halen, naar de andere terminal te gaan, in te checken, en door de 'security check' en douane te gaan, dus we hebben ons behoorlijk moeten haasten. Maar het is gelukkig goed gegaan, dus eenmaal in het vliegtuig naar Nadi konden we ons ontspannen en ons laten vermaken door de stewardessen. We hadden nog nooit met Virgin gevlogen, en het was weer eens heel iets anders dan de stijve bemanning die je normaal in het vliegtuig ziet. Het menu werd in 'rock' stijl gezongen, erg vermakelijk, het hele vliegtuig zat heel hard te lachen. Kinderen konden hun gezicht laten beschilderen. Op een gegeven moment kwam de (co)piloot de cockpit uit om naar het toilet te gaan met een Homer Simpson masker over zijn hoofd. Echt geweldig. We hebben er een leuke foto van kunnen maken.
Halverwege de vlucht vlogen we over een heeeeel mooi eiland met een prachtig koraalrif, en we waren in de Lonely Planet aan het opzoeken welk eiland dat was, toen de piloot omriep: "Als je je afvraagt welk eiland dat is, waar we nu overheen vliegen, dan ben je niet de enige.....". Ha ha ha. Het bleek New Calladonie te zijn. Ook Fiji zag er erg mooi uit toen we aan kwamen vliegen.
Op het vliegveld werden we opgehaald door iemand van het Tropic of Capricorn hotel, waar we de eerste twee nachten hadden geboekt. Wat heerlijk zeg, dat we niet meteen zelf hoefden uit te zoeken welke bus we moesten hebben, en waar we heen moesten. Het hotel was wel goed, maar we zijn er daarna niet meer naar teruggegaan, want het ligt best ver uit het centrum. We zitten nu in een hostel midden in de hoofdstraat, vlakbij de restaurantjes en internetcafes. Wel zo makkelijk. Het hostel ligt ook naast een karaoke bar, zoals we twee weken geleden op zaterdagavond hebben gemerkt, toen we hier ook waren. Ze wilden ons gisteravond weer in dezelfde kamer langs de straatkant stoppen, maar dat wilden we echt niet. Na enig aandringen bleek dat de helft van de kamers leeg stond en kregen we gelukkig een rustigere kamer.
De eerste twee weken zijn we op het grote eiland, Viti Levu, gebleven. Na nog een dagje acclimatiseren in Nadi, en het kopen van een telefoonkaart en een sim-kaart voor onze mobiele telefoon, zijn we op de bus gestapt naar onze eerste stop: 'The Beachhouse' in Korolevu. Dat resort is inmiddels een begrip in Fiji, en terecht. We zijn er twee dagen geweest, en het was er heerlijk. Mireille had in het vliegtuig een kou opgelopen en was niet zo lekker, dus we hebben er rustig aan gedaan: lekker luieren in de hangmatten en langs het zwembad. Het eten was er heel erg lekker. De prijs was inclusief ontbijt (cornflakes, weet-bix, toast, met pindakaas!!, fruit, koffie/thee) en 's middags thee met scones (er komen ontzeeeettttteeeend veel jonge Britten naar Fiji). En verder was er een eigen restaurantje met kleine menukaart, want er lag verder helemaal niets in de buurt van het resort. We hebben er onze tent op kunnen zetten, en dat was wel heel leuk.
Na 'The Beachhouse' zijn we op de bus gestapt naar Suva, de hoofdstad, waar we meteen weer op een bus zijn gestapt van Patterson Brothers Shipping, waar we hadden geboekt voor de tocht naar de stad Levuka op het eiland Ovalau (aan de oostkant van Viti Levu). Het was eerst twee uur rijden naar de ferry, een uur met de ferry, en toen nog anderhalf uur met de bus naar Levuka, waar we 's middags om half zes doodmoe aankwamen. Het Royal Hotel, waar we een kamer hadden gereserveerd, was heel erg leuk. Het hotel was oorspronkelijk gebouwd in 1880 en is in 1907 herbouwd. Het was super om in zo'n oud gebouw te logeren: heel hoge plafonds, smalle deuren en gangen, heel oud meubilair (wel goede bedden). En we hadden een eigen badkamer(tje) en zithoekje met mooi uitzicht over de zee. Levuka is een erg leuke stad. Het is de oude hoofdstad van Fiji (tot 1880), en er staan nog veel oude, koloniale gebouwen uit de Britse tijd (ja ja, ook Fiji is een Britse kolonie geweest (tot 1970), en Elizabeth pronkt nog steeds op al het papiergeld).
Na twee dagen in Levuka zijn we op een bootje gestapt naar het eilandje Caqalai. Daar zijn we vier dagen geweest (weer gekampeerd). Het was er heel er leuk. Het eiland is zo klein, dat je er in twintig minuten over het strand omheen kunt lopen. Er waren een stuk of tien 'bures' (hutjes van bamboe en palmbladeren), een slaapzaal, een aantal (nette) houten w.c.-hokjes verspreid tussen de 'bures', en een (koude) douche achter een bamboewandje. Verder was er een restaurant, waar om 8 uur, 13 uur en 19 uur de maaltijden werden geserveerd. Het was gezamenlijk eten, maar er waren niet zoveel mensen. Het varieerde in de vier dagen dat wij er waren van 6 tot 12 mensen. Was best gezellig, ook al zijn wij niet zo'n praters. De sfeer was heel erg ontspannen op het eilandje, en iedereen genoot er van het mooie water en het supermooie snorkelen. Helaas was Roger inmiddels ook verkouden en is hij de eerste twee dagen het water niet in geweest. Bij eb kon je naar het dichtbij gelegen 'Snake island' lopen, over een droogliggende zandbank. Was erg leuk om te lopen, tussen alle poeltjes water met zeesterretjes en krabbetjes door. Het snorkelen bij 'Snake island' was denken we wel het mooiste van wat we in Fiji gezien hebben, met supermooi koraal en heel veel gekleurde visjes.
Na vier dagen zijn we met een bootje teruggevaren naar het eiland Viti Levu en zijn we op een bus naar Suva en daarna meteen door naar Nadi gereden. Dat was weer een lange dag in de bus. In Nadi hebben we een reservering gemaakt voor de Yasawa Flyer, de grote gele catamaran die dagelijks een tocht maakt langs de Yasawa eilanden om mensen af te zetten en weer op te halen. We zijn als eerste naar het eilandje Tavewa gevaren, bovenin de Yasawa's, waar we gekampeerd hebben bij David's Place. Dat was vier en een half uur varen, maar de boot stopt onderweg best vaak bij tussenliggende eilanden. Dat is wel heel leuk: er komen dan kleine bootjes van de resorts aanvaren om mensen naar de Flyer te brengen, en de nieuwe mense weer mee te nemen naar het resort. Het loopt echt heel gesmeerd, en de boot ligt maar een paar minuten stil.
David's Place was een heel erg rustig en eenvoudig resort. De eerste dag waren we met z'n achten en daarna maar met z'n vieren. Het was tien minuutjes lopen over het strand naar een mooie snorkelplek, waar we zelfs een (kleine) rog en een klein haaitje hebben gezien (en een heleboel andere mooi gekleurde visjes natuurlijk). De w.c.'s en douches waren er niet zo heel schoon, maar het eten was er lekker. Hoewel we er allebei wat last kregen van onze darmen, dus waarschijnlijk was de keuken ook niet zo hygienisch. Maar het was een supermooi plekje, dus ach ja... Na drie dagen zijn we met een klein bootje overgezet naar het tegenoverliggende eiland Nacula, waar we gekampeerd hebben bij Nabua Lodge. Daar was het een stuk drukker, met gemiddeld zo'n 24 mensen. We waren erg verbaasd over het aantal heel jonge Britten en Ieren die door Fiji reizen. Blijkbaar is het daar heel gebruikelijk dat jongeren na de middelbare school een jaar gaan reizen. We voelden ons bij Nabua Lodge nogal oud, als we aan tafel zaten tussen twintig van die jonkies. Maar het was er best gezellig!
We hadden erg graag een paar dagen naar Oarsman's Bay Resort gewild, op hetzelfde eiland, maar dat is een nogal prijzig resort. We hadden gelezen dat het snorkelen er erg mooi is, dus we zijn er vanaf Nabua Lodge naartoe gelopen over het strand (uurtje lopen) en we hebben er supermooi gesnorkeld lang het koraalrif. We zagen er op een gegeven moment een school van zestien inktvisjes (squid) zwemmen. Dat was wel heel bijzonder. Ze pasten ook hun kleur aan. Toen ze over het zand zwommen, waren ze licht van kleur, en toen ze over het rif zwommen, werden ze donkerder van kleur. Ze waren heel rustig aan het zwemmen, dus we konden ze heel goed bekijken. Vanuit Nabua Lodge hebben we een tocht gemaakt naar de Blue Lagoon, waar de film met Brooke Shields is opgenomen. Het was net een beetje bewolkt die dag, dus de baai was niet zo blauw, maar het was toch een mooie tocht. Het is aan het rif wel te zien dat er al jaren veel boten en toeristen komen, want het is er op veel plaatsen kapot. Zonde hoor.
Na weer drie dagen zijn we een stukje met de Yasawa Flyer terug gevaren naar het eiland Nanuya Balavu, waar we vier nachten hadden gereserveerd in het Manta Ray Resort. Ze hebben daar zelf een paar tenten staan, en het kost er net zoveel om in een van die tenten te slapen, als in je eigen tent, dus we hebben in een van hun (grotere) tenten geslapen, waar zelfs twee dikke matrassen met kussens en lakens in lagen. We hadden al veel goede verhalen gehoord over dit resort, en het was er inderdaad wel heeeel erg fijn. De douches en w.c.'s waren superschoon, en het eten was er fantastisch!!! Er is een restaurant met prachtige uitzichten over de zee, waar drie keer per dag een heerlijk buffet werd geserveerd. Er is maar een nadeel aan zo'n uitgebreid buffet, en dat is dat je iedere keer weer teveel op je bord schept, omdat je alles wel wil proberen. 's Ochtends was er cornflakes, weet-bix, brood (met weer pindakaas), veel fruit, pannekoekjes, koffie/thee/sapje. En bij de lunch en het avondeten was er teveel om op te noemen, heel gevarieerd. Het strand is er heel erg mooi, en ook het rif is er prachtig, met superveel prachtige visjes en heel veel prachtig gekleurd koraal. Er lagen ook kayaks op het strand, die je gewoon mocht pakken om lekker in de baai te gaan kayaken. Dat was ook erg mooi, om over het koraal te dobberen. Doordat het water er zo helder is, kun je de visjes onder de kayak zien zwemmen. We hebben helaas geen mantaroggen gezien. Het is er wel het seizoen voor, maar ze laten zich steeds minder vaak zien in die regio, omdat er teveel bootjes op ze afracen en er dan teveel mensen tegelijk het water in springen en achter ze aan zwemmen.
Na vier dagen hebben we dit eiland verlaten en zijn we verder gevaren naar het vierde en laatste eiland: Waya, waar we bij het Octopus Resort hebben gelogeerd. Dit was wel het mooiste resort waar we zijn geweest, met een prachtig strand, met hangmatten en strandstoelen, een zwembad, en een mooi restaurant. En we kregen er iedere dag schone badhanddoeken en strandhanddoeken. Wow!! Hier konden we niet kamperen, dus we hebben de eerste nacht in een slaapzaal geslapen (13 bedden) en de overige drie nachten in een gedeelde 'bure' (huisje van bamboe en palmbladeren) waar vier bedden in staan. Het was wel een beetje vreemd om met andere mensen in dezelfde ruimte te slapen (we houden helemaal niet van 'dorms' (slaapzalen), maar het viel nog best mee, en we hebben er goed geslapen. En de prive-bungalowtjes waren ons te duur. Voor degenen die zich misschien afvragen wat we nou toch voor al dit moois hebben betaald: dat valt best mee hoor! Er zijn in de Yasawas eilandjes waar je E. 1000,00 voor een overnachting betaalt, maar het kan ook een stuk goedkoper. Op de eerste twee eilandje hebben we samen per nacht E. 35,00 betaald voor een tentplekje met drie maaltijden, en op de laatste twee eilandjes hebben we samen per nacht E. 70,00 - E. 80,00 betaald, voor de tent/slaapzaal inclusief heerlijke maaltijden. Qua financien is Fiji ons gelukkig meegevallen. Op het grote eiland zijn de tentplekjes, hotelletjes, maaltijden en busvervoer niet zo duur als in de Yasawas, dus alles bij elkaar zitten we wel boven ons gemiddelde budget, maar onder het bedrag dat we dachten kwijt te zijn. Valt weer mee! En we hebben het hier echt supergeweldig gehad!! We zijn helemaal relaxt teruggekomen van de eilandjes en we zijn heel benieuwd hoe het op Samoa zal zijn.
We vliegen vanavond (31 juli) om 22.00 uur en we komen op 31 juli om 01.00 uur aan. We vliegen de datumgrens over en krijgen er een dagje extra bij. Wel heel apart. Die dag moeten we helaas wel weer inleveren als we terugvliegen straks. Het is nu in Nederland tien uur vroeger dan bij ons, en straks is het in Nederland dertien uur later dan bij ons. Snappen jullie het nog? Het blijft maar verwarrend hoor.
Groetjes,
Mireille & Roger
Roger & Mireille 7/31/2007 05:32:00 a.m.
| 0 reacties | Een reactie posten
