Paaseiland

We zijn inmiddels alweer drie weken in Chili, en we beginnen een beetje te wennen aan al dat Spaans om ons heen. We spreken allebei maar een heel klein beetje Spaans (bijna niet dus...), dus af en toe valt het niet mee. We leren er iedere dag een paar woordjes bij en het zal vast wel steeds beter gaan. Binnenkort willen we een cursus van een week doen. Dat is niet zo lang natuurlijk, maar het zal ons vast wel helpen om ons wat meer verstaanbaar te maken. Buskaartjes kopen gaat inmiddels al (bijna) vloeiend. De bussen in Chili zijn trouwens heel erg goed en netjes, met veel beenruimte en een w.c. in de bus. Super. We horen van andere reizigers dat Chili het meest ontwikkelde land is in Zuid-Amerika en het makkelijkste om te reizen. Dat vermoeden hadden wij al en daarom zijn we hier begonnen met onze reis door Zuid-Amerika. Zo kunnen we op ons gemak wennen aan de taal en de cultuur. We hebben in het Noorden van Chili, in de Atacama-woestijn, een paar mooie dagtochten gemaakt. Ook hebben we er op 14 november de aardbeving gevoeld, want we zaten maar een paar honderd kilometer van het epicentrum. Gelukkig is er in San Pedro de Atacama, waar wij waren, niets gebeurd en viel alleen de stroom uit, wat sowieso iedere dag een paar keer gebeurt. We hadden geen idee waar het epicentrum was, en of het ernstig was. Toen er weer stroom was, hebben we meteen op de pagina van Reuters gekeken, en daar stond dat het een beving van 7,7 op de schaal van Richter was geweest. We hebben meteen onze moeders gebeld, want we dachten dat het vast wel op het nieuws zou komen in Nederland, wat inderdaad het geval was. In het dorpje Tocopilla, vlakbij het epicentrum, is heel veel schade door de aardbeving. Heel veel huizen zijn ingestort, en zo´n vijftienduizend mensen zijn dakloos. Heel triest. Doordat het hele gebied dunbevolkt is, is de schade nog beperkt gebleven, gelukkig.

Voordat we van Nieuw-Zeeland naar Santiago vlogen, hadden we een kamer gereserveerd via Hostelbookers bij Hostal Plaza de Armas. Het hostel was prima, en het uitzicht over het geweldige Plaza de Armas was super. We hadden een enorme jetlag, dus we zijn in Santiago niet verder geweest dan het Plaza de Armas. Het was heerlijk om daar te zitten en mensen te kijken. De jetlag was heel erg vervelend. We konden ´s nachts echt niet slapen en lagen om twee uur ´s nachts met een rammelende maag naar het plafond te kijken. Overdag wilden we niet slapen, in de hoop dat we dan ´s nachts wel zouden slapen. Niet dus... Tegen de ochtend sliepen we gelukkig steeds wel een paar uurtjes. Het is gelukkig allemaal goed gekomen. Toen we naar Paaseiland vlogen, werd het tijdsverschil met Nieuw-Zeeland weer twee uur kleiner, en blijkbaar hielp dat om weer in een goed ritme te komen.



De week op Paaseiland was heel erg leuk. We zijn blij dat we er een week voor hadden uitgetrokken, want nu konden we op ons gemak het eiland verkennen. Een week is best veel hoor, want in een normaal tempo kun je in drie dagen alles zien. Maar goed, bij ons ligt het tempo inmiddels iets lager en hebben we blijkbaar wat meer tijd nodig om alle indrukken te verwerken dan de gemiddelde vakantieganger.
Paaseiland ligt 3500 km van Zuid-Amerika en dat is zo´n vijf uur vliegen van Santiago. De vlucht ging heerlijk snel, want we vlogen met een vrij nieuw toestel van LAN, waarin iedereen zijn eigen schermpje had om films te kijken en muziek te luisteren. Eigenlijk kwamen we tijd te kort om alle films te zien die we wilden zien ;-)
Paaseiland is een Polynesisch eiland, maar hoort sinds 1888 bij Chili. De hoofdstad (en enige stad overigens) is Hanga Roa, waar het grootste gedeelte van de ongeveer 4000 inwoners woont. Paaseiland is op Paaszondag in 1722 ´ontdekt´ door de Nederlander Jacob Roggeveen, vandaar de naam Paaseiland. De Polynesische naam is overigens Rapa Nui, wat ´grote rots´ betekent, en in het Spaans is het ´Isla de Pascua´.

We hebben er een goede en betaalbare kamer gevonden bij Residencio Petero Atamu. Bij aankomst op het (heel kleine) vliegveld in Hanga Roa staan er tientallen mensen van hotels met lege kamers, en kun je makkelijk bij iedereen vragen wat voor kamers het zijn en wat het kost. Na aankomst in het hostel hebben we onze tassen in de kamer gezet, en zijn meteen naar de haven gelopen om de eerste moai´s te zien. Stoer hoor, om die beelden in het echt te zien.



Paaseiland is natuurlijk bekend om de ´moai´. De moai, waarvan er 887 zijn gevonden, zijn monolithisch en uitgehouwen uit vulkanisch gesteente. Honderd procent zekerheid is er niet over het hoe en waarom van de beelden, maar hoogstwaarschijnlijk begonnen de Polynesische eilandbewoners rond het jaar 1000 met het uithouwen van de beelden. Aangenomen wordt dat de beelden de voorouders vertegenwoordigen. Ze stonden allemaal geplaatst met de rug naar de zee, zodat ze uitkeken over de dorpen. Rond 1700 brak er oorlog uit tussen de verschillende stammen die op het eiland woonden, en werden praktisch alle beelden omvergeworpen. De achterliggende gedachte hiervan was dat als de moai´s van een stam omvergeworpen waren, dat deze stam dan de bescherming van de voorouders kwijt was. Pas in de jaren vijftig van de vorige eeuw is begonnen met het uitgraven en rechtop zetten van de beelden. Er zijn er nu zo´n vijftig gerestaureerd en rechtop gezet. Over het hele eiland liggen echter nog beelden, geheel of in stukken. Een gedeelte van de beelden draagt een ´topknot´, een hoge hoed uitgehouwen uit rood vulkanisch gesteente. We hebben ons laten vertellen dat alleen zo´n hoed al meer weegt dan twee olifanten. Dat is nog iets waarover geen duidelijkheid is: hoe zijn de beelden vervoerd en rechtop gezet? Het grootste beeld is negen en een halve meter hoog en weegt zo´n twintig ton.

Overigens zijn er op het eiland op veel plekken ook rotstekeningen (petrogliefen) terug te vinden, onder andere van de ´Vogelman´. De cult van de Vogelman is rond het jaar 1500 opgekomen. Ieder voorjaar zwommen jonge mannen naar het kleine eilandje Motu Nui om het eerste ei te vinden van de bonte stern. Degene die het eerste onbeschadigde ei terugbracht, kreeg dat jaar de status van ´Vogelman´. Klinkt een beetje vaag, en we zijn niet veel wijzer geworden over wat die status dan inhield. Klinkt een beetje als het vinden van het eerste kievitsei in Nederland... ha ha ha.

We hebben veel gelopen op Paaseiland, en om de verder gelegen moai´s te zien, hebben we twee dagen een quad gehuurd. Het grootste gedeelte van de wegen is onverhard, en dan is het erg handig en leuk om daar met een quad overheen te rijden. Erg mooi is Ranu Kau, een vulkaan die twee en een half miljoen jaar geleden is uitgebarsten. Hij is nu niet meer actief, al heel lang niet meer, en als je op de kraterrand staat heb je een fantastisch uitzicht over het prachtige kratermeer, met op de achtergrond de blauwe zee.





Een andere indrukwekkende (niet-actieve) vulkaan is Ranu Raraku. Deze vulkaan diende als steengroeve voor het steen van de moai´s, en er liggen en staan en liggen nog zo`n 350 moai´s die nooit zijn afgemaakt. Het was super om daar rond te lopen en al die beelden te zien, sommige zijn wel af, maar zijn nooit op een ahu (platform) geplaatst, en sommige zijn gedeeltelijk uitgehakt uit de rotsen.





Ook erg mooi is Ahu Tongariki, waar vijftien moai´s zijn gerestaureerd en rechtop zijn gezet door een Japans team in 1993/1994. Het mooiste vonden wij wel Ahu Nau Nau, zeven prachtige moai´s, waarvan vier met een ´topknot´ op het mooie strand van Anakena Beach. Daar waren we op het eind van de eerste dag met de quad, toen we eigenlijk al te moe waren om er naartoe te lopen, dus we zijn daar nog een keer terug geweest toen we een tweede keer een quad hadden gehuurd. Heel erg mooi.





We zijn vaak naar de haven gelopen om daar lekker een uurtje te zitten en naar de schildpadden te kijken. De eerste keer dat we daar lekker even gingen zitten, waren we helemaal verbaasd toen we daar twee enorme zeeschildpadden zagen rondzwemmen. Er waren een paar mensen vis aan het schoonmaken, en ze gooiden de restjes in het water, waar de schildpadden op af waren gekomen. We dachten dat we ze daarna niet meer zouden zien, maar de dagen erna zagen we steeds wel vier of vijf van die grote schildpadden zwemmen. En dat was steeds weer heel mooi om te zien.



Na een week op Paaseiland zijn we teruggevlogen naar Santiago, waar we een nacht op het vliegveld hebben doorgebracht tot we de volgende ochtend weer in het vliegtuig konden stappen naar Calama, in het Noorden van Chili. Maar daarover de volgende keer meer, met weer een boel mooie foto´s (al zeggen we het zelf) ;-)

Morgen stappen we op de bus naar Valparaiso, een grote stad op een uur rijden van Santiago. Het moet een heel leuke stad zijn, dus we zullen daar wel een paar dagen blijven. Daarna stappen we op de bus naar Mendoza, in Argentinie. We hebben besloten om eerst door Argentinie, Paraguay, stukje Brazilie en Uruguay te reizen en dan af te zakken naar Patagonie. Het hoogseizoen gaat hier beginnen, en vooral in Patagonie is het dan heel erg druk. We hebben de hoop dat het daar wat rustiger zal zijn tegen de tijd dat we daar aankomen, begin februari.

Tot de volgende keer!

Groetjes,

Roger en Mireille